HERB SKRZYŃSKICH Historia herbu na ziemiach polskich jest bardzo stara, sięga czasów króla Bolesława Krzywoustego. Nie jest do końca pewne skąd ów herb do Polski przybył, jedni twierdzą, że z Niemiec drudzy, że z Czech. Bardziej prawdopodobna jest druga wersja, gdyż na ziemiach naszego południowego sąsiada można było spotkać rodziny nazywające się, Zaremba i używające herbu z lwem. W Polsce używali go miedzy innymi Skrzyńscy. Ród ten pochodzi z Wielkopolski i należał tam do najpotężniejszych. Z biegiem lat ród zaczął dzielić się na kolejne gałęzie, przybierając nazwy odrębne od swych dziedzicznych dóbr. Zachowały jednak wspólny herb i nazwę Zarembów w postaci przydomka. W XVIII wieku Skrzyńscy udają się do Małopolski i związują się ze wsią Zagórzany, które staja się siedzibą rodową. Herbowni: Bielakowski, Bielawski, Bożycki, Bułakowski, Celiński, Cerekwicki, Cielecki, Drzewoszewski, Ginet, Gorzewski, Grabowski, Jabłonowski, Jaraczewski, Jastrzębski, Nosowski, Rudzieński, Skrzyński, Suchorzewski, Tymieniecki, Zajączkowski, Zaremba. Opis herbu: Na dwudzielnej tarczy widzimy czarnego półlwa na brunatnym polu. Lew stoi na tylnich łapach, (których nie widzimy) lewa przednia łapa jest uniesiona trochę wyżej niż prawa, język wywieszony a ogon zadarty do góry. Dolna część tarczy składa się z białego muru z czterema blankami. Na murze znajduję się trzy żółte, złote kamienie. Dwa położone są na tej samej wysokości natomiast trzeci poniżej nich. W klejnocie herbu nad hełmem znajduję się identyczny lew jak na tarczy.