HISTORIA PARAFII Parafia powstaje w II połowie XIV wieku z fundacji benedyktynów, do których należą wówczas Zagórzany. Od początku swego istnienia należała do diecezji przemyskiej, dekanatu Bieckiego. Modrzewiowy kościół został wzniesiony około roku 1589. Znajdujący się w kościele wczesnobarokowy ołtarz główny z obrazem Chrystusa Ukrzyżowanego pochodzi najprawdopodobniej z XVII wieku. Drewniany kościół, który był kryty gontem w roku 1623 został konserwowany Posiadał on cztery ołtarze: główny poświęcony Panu Jezusowi Ukrzyżowanemu, dwa boczne poświęcone Matce Bożej Szkaplerznej i Pocieszenia, ostatni czwarty św. Mikołajowi. Hrabina Wielkopolska w 1816 roku wybudowała na miejscu drewnianego, kościół murowany. Drzewo pozostałe z rozbiórki zostało przeznaczone na budowę "organistówki", która przetrwała do 1924 roku. W tym to roku wzniesiono budynek murowany z przeznaczeniem na mieszkanie dla organisty i Urzędu Gminnego przy sporym udziale hrabiego Józefa Skrzyńskiego, który na ten cel przeznaczył cegły ze swej starej ogrodnikówki. Parafia w 1924 roku zostaje włączona do diecezji tarnowskiej, dekanatu Gorlickiego Obecna plebania został wybudowana w roku 1910. Dzwony zostały zakupione przez emigrantów w roku 1933. W latach 1933-1934 przeprowadzono remont budynków gospodarczych i stajni plebańskich. Konserwacje ołtarzy przeprowadzono w latach 1965-1969. W roku 1982 rozbudowano pod wezwaniem św. Wawrzyńca. W 1986 roku wybudowano kaplice na "krzyżówce" pod wezwaniem Niepokalanego Serca Matki Boskiej. W 1992 roku parafia zagórzany została włączona do dekanatu Łużniańskiego, diecezji tarnowskiej. Obecnie trwa budowa nowej plebani.